Je denkt dat je gewoon trapt. Rondjes, watts, cadans. Maar onder je schoen gebeurt iets wat veel fundamenteler is: hoe jouw spieren überhaupt worden aangestuurd. De stand van je schoenplaatjes is geen detail. Het is je bewegingspatroon. En als dat net niet klopt, gaat je lichaam compenseren. Soms subtiel. Soms zo zichtbaar dat je met je hak tegen je achtervork aantikt. Ik kwam daar zelf pijnlijk letterlijk achter. Vroeger stelden we schoenplaatjes bijna volgens een ongeschreven wet af. Zo ver mogelijk naar voren, onder de bal van de voet. En vaak ook een tikje naar binnen geduwd, zodat je knieën mooi langs de bovenbuis zouden bewegen. Strak, recht, efficiënt. Althans, zo dachten we. En het werkte. Tenminste, zo voelde het. Want ons lichaam is extreem adaptief. Geef het een bepaalde stand en het vindt wel een manier om kracht te leveren. Altijd. Alleen is de vraag: tegen welke prijs?
Naar origineel artikel van www.bicycling.nl
