Voorbeschouwing: Milaan-San Remo 2022 | WielerFlits

Artikel van Wielerflits:Tim van Hengel

Nadat we in de eerste weken van het seizoen al een aantal mooie duels hebben gezien, staat zaterdag de eerste écht grote afspraak op de kalender. Milaan-San Remo (1.UWT) is de eerste van de vijf wielermonumenten die door iedere wielrenner maar wat graag worden gewonnen. We blikken op WielerFlits vooruit op de Italiaanse voorjaarsklassieker!

Historie

Zoals de tennissport zijn Grand Slams heeft en de golfsport zijn majors, zo heeft de wielersport zijn vijf Monumenten. Voor de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik in het voorjaar en de Ronde van Lombardije later in het seizoen, is Milaan-San Remo de eerste van het stel. De langste wedstrijd van het seizoen heeft door de jaren heen verschillende bijnamen gekregen. La Primavera is daar een van, de Lente. La Classicissima, de Super Klassieker, is een andere. De Sint-Jozefsklassieker wordt-ie ook wel genoemd, omdat de koers jarenlang op de feestdag van de heilige Sint-Jozef werd verreden.

Milano-San Remo is ondertussen toegekomen aan zijn 113e editie. In 1907 was Fransman Lucien Petit-Breton de eerste die de koers achter zijn naam zette. Het was in die jaren een grote naam in de wielersport. Hij won in zijn carrière twee keer de Tour de France en was ook de beste in Parijs-Tours en Parijs-Brussel. De wedstrijd werd een succes en keerde jaarlijks terug op de kalender. In de jaren na de Eerste Wereldoorlog wist Costante Girardengo zijn naam onlosmakelijk aan deze koers te verbinden. Tussen 1917 en 1928 won de eerste Campionissimo zes van de elf edities en eindigde hij elf keer op het podium.

Erik Zabel wordt in 2004 op de streep verslagen door Óscar Freire – foto: Cor Vos

De jaren daarna werden gekenmerkt door de rivaliteit tussen Learco Guerra en Alfredo Binda. Een soortgelijke rivaliteit was er enkele jaren later tussen Gino Bartali en Fausto Coppi. In 1949 finishte de koers voor het eerst op de Via Roma, de winkelstraat in het hart van San Remo – de aankomst zoals we die vandaag de dag nog kennen. De jaren vijftig luidden het einde in van de dominantie van de Italiaanse renners in de klassieker, die, na de overwinning van Loretto Petrucci in 1953, zestien jaar zonder succes bleven. In 1961 werd de beklimming van de Poggio di Sanremo aan de finale toegevoegd om het de sprinters moeilijker te maken.

De editie van 1966 betekende het begin van het tijdperk van Eddy Merckx, die met zeven zeges het historische record van Girardengo overtrof. Na 1976 en het laatste succes van ‘de Kannibaal’ slaagde jarenlang geen enkele renner erin de klassieker meer dan twee keer te winnen. De eerste die dat weer lukte, was de Duitse sprinter Erik Zabel aan het eind van de jaren negentig, die vier keer won en twee keer tweede werd. In 2004 had Zabel de wedstrijd voor een vijfde keer kunnen winnen. Hij werd uiteindelijk verslagen door Óscar Freire, omdat hij te vroeg stopte met trappen om zijn armen op te heffen en zijn overwinning te vieren.

Gerald Ciolek won de memorabele uitgave van 2013 – foto: Cor Vos

Sinds 2011 maakt de wedstrijd deel uit van de WorldTour. Twee jaar later werd de koers verreden onder zware omstandigheden. Hevige sneeuwval en temperaturen onder het vriespunt dwongen de organisatoren ertoe de wedstrijd in te korten naar 246 kilometer door de beklimmingen van de Passo del Turchino en Le Manie te schrappen. De klassieker werd dat jaar gewonnen door Gerald Ciolek.

In de jaren daarna kwamen Alexander Kristoff, John Degenkolb, Arnaud Démare, Michał Kwiatkowski, Vincenzo Nibali, Julian Alaphilippe, Wout van Aert en Jasper Stuyven erbij op de erelijst. De zege van Stuyven betekende de 22e Belgische overwinning in San Remo.

En de Nederlanders? Die wisten drie keer te winnen. Arie den Hartog, die verder in zijn carrière de Amstel Gold Race en de Ronde van Catalonië achter zijn naam zette, was in 1965 de eerste. Jan Raas (1977) en Hennie Kuiper (1985) traden in de decennia daarna in zijn voetsporen.

Laatste tien winnaars Milaan-San Remo
2021: flag-be Jasper Stuyven
2020: flag-be Wout van Aert
2019: flag-fr Julian Alaphilippe
2018: flag-it Vincenzo Nibali
2017: flag-pl Michał Kwiatkowski
2016: flag-fr Arnaud Démare
2015: flag-de John Degenkolb
2014: flag-no Alexander Kristoff
2013: flag-de Gerald Ciolek
2012: flag-au Simon Gerrans


Vorig jaar

Nadat de wedstrijd in 2020 werd uitgesteld en verplaatst naar augustus, werd Milaan-San Remo vorig jaar weer in het voorjaar verreden. Wereldkampioen Julian Alaphilippe, titelverdediger Wout van Aert en Mathieu van der Poel waren op voorhand de grote favorieten. Alle drie hadden ze al indruk gemaakt in Strade Bianche en Tirreno-Adriatico en bovendien hadden Alaphilippe en Van Aert hun naam al een keer laten bijschrijven op de lange erelijst van La Primavera. Het waren niet de enige voormalig winnaars aan de start, want ook Alexander Kristoff, John Degenkolb, Arnaud Démare, Michał Kwiatkowski en Vincenzo Nibali waren van de partij.