Voorbeschouwing: Gent-Wevelgem/Kattekoers U23 2022 | WielerFlits

Artikel van Wielerflits:Youri IJnsen

Na drie jaar lang wachten krijgt de Kattekoers – beter bekend als Gent-Wevelgem U23 – zondag dan eindelijk een opvolger voor Jonas Rutsch. Vanwege de coronapandemie werden de laatste twee edities afgelast. Niet langer getreurd, want de eerste UCI Nation’s Cup U23-eendagskoers in ruim 2,5 jaar gaat dit weekend écht door. WielerFlits blikt vooruit!

Historie

De Kattekoers gaat sinds 2016 door het leven als een wedstrijd voor beloften. Dat terwijl de eerste editie al in 1934 plaatsvond. Behoudens de oorlogsjaren (1940-1945) en 1958, vond het evenement jaarlijks plaats. Enkele klinkende namen als Marcel Kint, André Noyelle, Fons De Wolf, Eddy Planckaert (twee keer), Nico Eeckhout, Kevin Hulsmans, Greg Van Avermaet, Sander Armée, Jonas Van Genechten, Jérôme Baugnies, Łukasz Wiśniowski en Baptiste Planckaert sieren de erelijst. Met Piet de Jongh (1956), Coen Boerman (1998) en Piet van Kuik (2005) staan er drie Nederlanders op het voornamelijk Belgische gekleurde palmares.

De recordhouder wat zeges betreft is Stefaan Vermeersch. De vader van Alpecin-Fenix-crosser Gianni Vermeersch wist deze wedstrijd tussen 1993 en 2004 drie keer op zijn naam te schrijven. Vermeersch senior zal voorlopig ook de grootste slokop blijven, omdat Gent-Wevelgem/Kattekoers-Ieper U23 – zoals de koers in zijn volledigheid heet – sinds drie seizoenen deel uitmaakt van de UCI Nation’s Cup U23. Dat betekent dus dat renners in die leeftijdscategorie maximaal vier keer de kans krijgen om te winnen. Omdat door COVID-19 nu twee jaar ontbreken, zal Vermeersch’ opvolger dit jaar voor het eerst moeten winnen.

Na afloop huldigt de organisatie altijd alle zeven winnaars; we herkennen v.l.n.r. onder meer Zoë en Elynor Backstedt, Kirsten Wild, Alexander Kristoff, Jonas Rutsch en Quinn Simmons in 2019 – foto: Cor Vos

De Kattekoers is overigens een van de zeven (!) koersen die zondag plaatsvindt in West-Vlaanderen. Een jaarlijks terugkerende fenomeen, al kwam het er dus de laatste twee seizoenen niet van. Naast de wedstrijd voor beloften mannen, werken ook de nieuwelingen (jongens en meisjes), junioren (jongens en meisjes), de elite vrouwen en de elite mannen een wedstrijd af onder de noemer van Gent-Wevelgem.

Niet allemaal zullen ze overigens over dezelfde route rijden. Zo start én eindigt de beloftenwedstrijd in Ieper, waar de profs er alleen vertrekken en de finish traditiegetrouw ‘gewoon’ in Wevelgem ligt.

Laatste tien winnaars Gent-Wevelgem/Kattekoers U23
2021: geen editie vanwege corona
2020: geen editie vanwege corona
2019: flag-de Jonas Rutsch
2018: flag-si Žiga Jerman
2017: flag-gb Jacob Hennessy
2016: flag-dk Mads Pedersen
2015: flag-be Baptiste Planckaert (UCI 1.2)
2014: flag-pl Łukasz Wiśniowski (UCI 1.2)
2013: flag-be Jérôme Baugnies (UCI 1.2)
2012: flag-be Roy Jans (UCI 1.2)
2011: flag-be Jonas Vangenechten (UCI 1.2)
2010: flag-be Frédérique Robert (nationale klassieker)


Vorige editie

In de vorige editie speelde – zoals zo vaak in deze wedstrijd – de wind een grote rol. U23-koersen zijn vaak onstuimig, net als in 2019. Toen lukte het pas na ruim twee uur en voorbij De Moeren, om een kopgroep te formeren. Die bestond uit veertien renners. Nederland had de slag volledig gemist en ook Tom Pidcock was in de finale op achtervolgen aangewezen. Beide partijen zouden niet meer vooraan geraken.

In de heuvelzone richting Ieper wisten vier renners zich af te scheiden en zij zouden het onderling gaan uitmaken. Jonas Rutsch en Andreas Leknessund bleken daarvan de sterksten, waarna de Duitser de Noorse ronderenner vlotjes klopte in een sprint met twee. De Belg Jens Reynders werd verdienstelijk derde.

Jonas Rutschte naar winst door Leknessund te verslaan – foto: Kattekoers U23

Uitslag Gent-Wevelgem/Kattekoers U23 2019
1. flag-de Jonas Rutsch in 4u05m08s
2. flag-no Andreas Leknessund z.t.
3. flag-be Jens Reynders +4s
4. flag-gb Robert Scott z.t.
5. flag-be Cedric Beullens +27s
6. flag-nz James Fouché z.t.
7. flag-no Tobias Foss z.t.
8. flag-be Jonas Castrique +1m12s
9. flag-at Patrick Gamper z.t.
10. flag-ch Joel Suter z.t.
Volledige uitslag
Volledig wedstrijdverslag


Parcours

Het parcours van de Kattekoers verandert nogal eens. Ook dit jaar lijkt het niet op dat van drie jaar geleden, omdat de finale weer een stukje zwaarder is. Na een neutralisatie van liefst 10,3 kilometer, zal de wedstrijdjury in Zonnebeke afvlaggen voor de officiële start. Vanaf die plek rijden ze over een korte afstand terug naar Ieper, waarna ze in Noordwestelijke richting rijden over de N8 naar Veurne. Behoudens een klein uitstapje naar Lo-Reninge, rijden ze daar linea recta op af. Eenmaal in Veurne buigt het peloton linksaf in de richting van het Franse Duinkerke, om dan bij Adinkerke opnieuw linksaf te slaan.

We hebben dan ruim vijftig kilometer gehad, waarna de renners het beruchte gebied De Moeren inrijden. Daar heeft de wind altijd vrij spel. Kort na De Moeren meandert de route door de gemeente Alveringem, waar op een gegeven moment het grensdorpje Leiseile opdoemt. Daar heeft de organisatie de Veurnestraat toegevoegd, een eerste kasseistrook van 1.300 meter. Deze begint in het dorpje zelf en loopt door tot een behoorlijk stuk daarbuiten. Vervolgens trekken de renners parallel langs de Franse grens in de richting van Poperinge. Dat omzeilen ze, maar daarna – met nog 65 kilometer te gaan – begint de finale.

Na 109 kilometer volgt in het Heuvelland de eerste helling van de dag, de Scherpenberg (2 km aan 2,3%). Vijf kilometer verderop volgt dan de bekendere Baneberg (1,2 km aan 6,3%). Daarna volgt een relatief lange en snelle afdaling naar de voet van de Monteberg (1,3km aan 4,7%). Dat is de aanloop naar dé scherprechter in Gent-Wevelgem: de Kemmelberg van de Belvedère-kant (500 meter aan 7%).

Daarmee is het nog niet gedaan, want daarna rijden de renners in zuidelijke richting naar een stukje Waals grondgebied in West-Vlaanderen. Niet zonder reden, want dit jaar zijn in de finale ook weer de beruchte plugstreets opgenomen. Vanaf dat moment moeten de renners binnen tien kilometer Hill 63, Christmas Truce en The Catacombs overleven. Dit zijn half onverharde stroken van in totaal zo’n vijf kilometer in het Bos van Ploegsteert, die de organisatie heeft opgenomen als eerbetoon aan de slachtoffers van de bloedige strijd die er in en rondom Ploegsteert plaatsvonden tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Na de laatste strook rijdt het peloton weer naar Dranouter, om daar rechtsaf te slaan en nog eens de tweetrapsraket MontebergKemmelberg af te werken. Vanaf de top van die laatste helling is het nog 23,5 kilometer naar de finish op de Grote Markt in Ieper.

Afstand: 177 kilometer
Start: 10.00 uur
Finish: tussen 14.27 uur en 14.52 uur


Favorieten

Omdat het beloftenpeloton op leeftijd werkt en dus jaarlijks wisselt van samenstelling, is het doorgaans al lastig om favorieten voor dit soort wedstrijden aan te wijzen. Omdat corona de laatste twee edities in haar macht had en bijvoorbeeld ook de Ronde van Vlaanderen U23 en Parijs-Roubaix U23 niet doorgingen in die jaren, is het zo’n beetje de eerste kasseienkoers voor het gros van dit peloton. Slechts acht van de in totaal 138 renners aan het vertrek, waren er in 2019 ook al bij. Voor al de rest van deze jongens is deze editie van Gent-Wevelgem U23 de allereerste die ze zullen rijden. Hoe liggen de krachtsverschillen?

Traditiegetrouw kun je het in bijna iedere voorbeschouwing op een beloftenkoers opschrijven: de Scandinaviërs starten met sterke blokken. Het is met name uitkijken naar Noorwegen. Zij brengen namelijk Søren Wærenskjold aan het vertrek. Het toptalent (22) is bezig aan zijn tweede jaar als prof bij Uno-X en is gemaakt voor dit soort klassiekers. De laatste weken werd hij onder meer achttiende in Nokere Koerse, zevende in de Bredene-Koksijde Classic en negentiende in Brugge-De Panne. Ook in de Ronde van Drenthe zat hij mee, maar wierp materiaalpech hem terug. Met andere woorden: Wærenskjold is het aan zijn stand verplicht om te winnen. In 2018 werd hij hier al eens tweede bij de junioren.

Krachtpatser Søren Wærenskjold staat voor zijn grote doorbraak – foto: Uno-X

Zijn voornaamste tegenstander komt uit Nederland. Vierdejaarsbelofte Rick Pluimers is het eerstvolgende talent van Jumbo-Visma Development dat op de nominatielijst staat om een profcontract te tekenen. Hij geldt als een groot talent voor dit soort klassiekers. Pluimers is een echte teamplayer en rijdt in finales vaak in ondersteuningen van een ander.

In de Visit Fryslân Elfsteden Race (zesde) was dat voor Mick van Dijke, in de Ronde van Drenthe (tiende) was dat voor eveneens Van Dijke en Timo Roosen. Pluimers reed toen mee met het WorldTour-team en maakte indruk met zijn koersinzicht. Hij won in 2018 als junior bovendien Menen-Kemmel-Menen, die ook loopt over de finalelus van deze wedstrijd.

Hoewel de Nederlander niet te onderschatten is in een sprintje na zo’n zware wedstrijd, moet hij normaal gesproken niet naar de streep rijden met Wærenskjold. In het geval van een aanval kan hij een bondgenoot vinden in een van de Noors dagelijkse ploegmaats bij Uno-X: William Blume Levy uit Denemarken. Door de coronapandemie heeft hij het nog niet kunnen laten zien, maar ook hij kan uitstekend uit de voeten op kasseien.

Als junior werd hij in 2019 elfde in Parijs-Roubaix en won Levy de Ronde van Vlaanderen, waar hij een jaar eerder ook al vijfde werd. Ook de 21-jarige Deen is in orde: Vorige week woensdag werd hij dertiende in de GP Denain bij de profs. Vorig jaar won hij ook de gravelkoers Gylne Gutuer.