Tour de France Femmes 2022: Voorbeschouwing favorieten

Artikel van Wielerflits:Tim de Vries

In de grote parcours-voorbeschouwing bent u al helemaal bijgepraat over de meest voorname obstakels die de rensters in de Tour de France Femmes voor hun kiezen krijgen. Nu is het tijd om de glazen bol erbij te pakken. Wie o wie gaat er na acht dagen bikkelharde strijd met de gele trui vandoor? WielerFlits kijkt vooruit!

Algemeen klassement

In de Tour draait veel om het heilige geel. Dit kleinood mogen dragen levert je al een mooie plek op in de annalen van de wielersport, daadwerkelijk met de eindzege gaan lopen maakt je een legende. Om het geel te veroveren moet je tijdens de Tour de France Femmes het minst op de fiets hebben gezeten. Klimkwaliteiten zijn tijdens de achtdaagse geen overbodige luxe, maar als je vijf minuten verliest tijdens een vlakke etappe schiet je daar ook weinig mee op.

Het is dus zaak om de hele week bij de les te blijven. En er zal ook een gezonde portie geluk bij komen kijken. Wielrennen is van zichzelf al een vrij chaotische en linke sport en in een prestigieuze wedstrijd als deze wordt dat net even een tandje erger. Het zal elke dag volop stressen zijn en er zullen diverse penibele momentjes zijn. Denk maar aan een lekke band op een van de onverharde stroken, een onfortuinlijke zwieper van een collega in voorbereiding op een sprint of een slingerende bidon. Om maar te zeggen: je hebt niet alles zelf in de hand.

Enfin, hard rijden, schietgebedje, gebruik maken van je mogelijkheden en dan maar hopen dat het genoeg is. Maar het gaat niet alleen om de hoogste gemiddelde snelheid over de hele ronde. Want er zijn onderweg ook nog seconden te verdienen. En daar kun je wel degelijk wat mee bereiken.

Bonificaties
Finish: 10 – 6 – 4
Bonussprint: 3 – 2 – 1

Over de hele week zijn er 95 bonificatieseconden te vergeven, waaronder vijftien in bonussprints. Gezien de zwaarte van het parcours is het de vraag of dit het verschil gaat maken tussen plaats een of twee, maar het kan toch prettig zijn om er een aantal mee te pakken. Je weet immers maar nooit… Nu we dit weten, is het tijd om eens te kijken naar de favorieten voor het algemeen klassement.

Beginnen doen we gelijk met de beste klassementsrenster. Annemiek van Vleuten is bezig met een missie die haar eindwinst in de Giro d’Italia Donne, de Ceratizit Challenge by La Vuelta én de Tour de France Femmes moet opleveren. Ambitieus, maar tegelijkertijd ook best realistisch. Het Italiaanse deel van die missie is alvast geslaagd, want in de Giro pakte ze twee ritten, het puntenklassement en het eindklassement. Een prima score.

Daarnaast kwam de kopvrouw van Movistar voor zover dat mogelijk is ogenschijnlijk redelijk monter en fris uit de tiendaagse rittenkoers. We gaan er dan ook niet omheen draaien dat Van Vleuten topfavoriet is. De eerste dagen zal het vooral een kwestie van overleven zijn, maar in de ritten naar Épernay en Bar-sur-Aube zou ze misschien al een eerste slagje kunnen slaan. Vervolgens zal ze de gashendel de laatste twee dagen volledig open willen draaien zodra het bergop gaat.

foto: Cor Vos

Maar het mooie aan wielrennen is zeker ook dat topfavorieten kunnen verliezen. Slechte dagen of slechte positionering op het verkeerde moment kan haar zomaar eens de eindzege kosten. En dat er een afdaling een einde aan klassementsambities kan komen, hoeven we Van Vleuten ook niet uit te leggen. Laten we hopen dat ze niet nog eens sorry hoeft te zeggen tegen haar moeder.

Gelukkig weet ze intussen wel hoe je succesvol een rittenkoers moet rijden. “Het hoofd koel houden, relaxed blijven. Je moet op je doelen gefocust blijven. Er gebeurt altijd iets in een rittenkoers, dan moet je heel snel kunnen schakelen. Ik denk dat ik dat nu wel een beetje in de vingers heb.” Deze ervaring gaat haar zeker van pas komen, net als haar behoorlijk sterke ploeg.

Tijdens de Giro had Van Vleuten weinig last van SD Worx, ook al reed Niamh Fisher-Black naar een verdienstelijke vijfde plaats in het klassement. Nu komen echter de grootste kanonnen in de selectie van de Nederlandse formatie aan bod. Te beginnen met Demi Vollering, na Van Vleuten de grootste Nederlandse troef. De laatste etappe van de Tour finisht zowat in haar achtertuin en er zal haar dan ook veel aan gelegen zijn om daar het laatste geel aan te mogen trekken.

We zouden het bijna vergeten, maar vijf jaar geleden waren er weinig mensen die droomden dat ze de topper zou gaan worden die ze nu is. Demi Vollering wel. Als ze het besluit neemt om vol voor het wielrennen te gaan en de juiste mensen om zich heen krijgt, blijkt haar droom om prof te worden niet alleen realistisch, maar raakt deze zelfs in een gigantische stroomversnelling. Het zegt genoeg dat ze bij SD Worx op de loonlijst staat.

Demi Vollering won de laatste editie van La Course – foto: Cor Vos

Vollering staat in de boeken als de laatste winnares van La Course en dit jaar boekte ze al zes aansprekende zeges. Met name haar dominante optreden in het Baskenland is mensen bijgebleven. We zullen de concurrentie geruststellen: in de Tour zal ze niet alle ritten winnen, maar enkele etappeoverwinningen zijn zeker mogelijk. In de bergen, maar zeker ook in de heuvelachtige escapades.

Als gravel-kampioen en -liefhebber zal ze ook reikhalzend uitkijken naar de vier onverharde stroken tussen de champagnegaarden door. Het blijft een beetje een loterij, maar het zou zomaar eens de etappe kunnen zijn waarin ze enkele favorieten op fikse achterstand rijdt. En zie haar dan in de bergen maar eens in verlegenheid te brengen…

En bij SD Worx blijft het niet alleen bij Vollering, ze kunnen er ook nog rekenen op Ashleigh Moolman-Pasio. Ze gaat er weliswaar mee stoppen aan het einde van het jaar, maar we schrijven haar allerminst af voor eindwinst. Als we realistisch zijn, zal het lastig worden om tegen het Nederlandse geweld op te boksen, maar onmogelijk is het niet.

Ashleigh Moolman-Pasio, luxe-schaduwkopvrouw foto: Cor Vos

De Zuid-Afrikaanse was in 2020 al eens succesvol in de Tour, toen ze de etappe naar de virtuele Mont Ventoux wist te winnen. Nu aast de eerste wereldkampioene eSports op een ritzege in de echte Tour. Dat zal dan waarschijnlijk in een van de twee grote bergritten moeten gebeuren. Een plek op het eindpodium is eveneens goed mogelijk, als ze in de dagen voor het slotweekend niet te veel tijd moet prijsgeven. Het zou een prachtige kroon zijn op een mooie wielercarrière.

Als het echter aan Elisa Longo Borghini ligt, komt het niet zover. De Italiaanse aast namelijk ook op succes. In de Giro ging ze “niet voor een klassement”, maar eindigde ze desondanks op een vierde plaats, op slechts vijftig seconden van het podium. Met name haar prestaties in de bergetappes beloven veel voor de Tour. Zowel bergop als bergaf hoorde ze bij de besten in koers, terwijl ze op vlakker terrein ook al een hoop werk verzette voor Elisa Balsamo.

ELB moet het dan op pure klimkwaliteiten afleggen tegen een Van Vleuten, ze is allround genoeg om op ander terrein toe te kunnen slaan. Daarnaast is Trek-Segafredo bij uitstek een team dat zo nu en dan eens uitpakt met een putsch en anderen in verlegenheid kan brengen. Als ze overige favorieten een rechtse directe kunnen geven, zullen ze het niet nalaten. Het maakt de vrouw uit Ornavasso tot een levensgevaarlijke renster; een roofdier dat altijd en overal toe kan slaan.

Longo Borghini is een kei van een renster die op alle terreinen kan meedoen- foto: Cor Vos

Dat bewees ze al in Parijs-Roubaix, waar ze uitpakte met een machtige solo. De laatste coureur die in een seizoen zowel de Tour als de Noord-Franse helletocht wist te winnen is Bernard Hinault (1981). Enkel Louis Trousselier (1905), Octave Lapize (1910) en wie anders dan Eddy Merckx (1970) deden hem dit voor. Longo Borghini zou zich maar wat graag in dit lijstje scharen.

In de Giro was Marta Cavalli de voornaamste tegenstander van Van Vleuten in het hooggebergte. Een prestatie op zich, waarmee ze heeft bewezen dat ze sinds haar succesvolle voorjaarscampagne nog maar een stap heeft gezet. Ondanks dat het verschil in het eindklassement nog bijna twee minuten was, zal dit optreden haar sterken in de gedachte dat ze de komende jaren grote (ritten)koersen op haar naam kan schrijven. En waarom niet nu al?

Cavalli maakte het Van Vleuten behoorlijk lastig in de Giro – foto: Cor Vos

FDJ-Suez-Futuroscope – zoals de ploeg sinds kort heet – heeft de selectie in ieder geval in het teken staan van een goed algemeen klassement. Niet zo gek ook als je je bedenkt dat ze ook nog beschikken over Cecilie Uttrup Ludwig. De Deense, die ASO meermaals opriep om weer een vrouwentour te organiseren, reed tijdens de Giro in dienst van Cavalli, terwijl ze zelf de rittenkoers op een keurige zesde plaats afsloot. In de Tour kan het zomaar aan haar zijn om te oogsten.

Als ze de voorbije weken tenminste naar haar absolute topvorm is gegroeid. Want dat zal nodig zijn. Voor aanvang van de Giro liet Cavalli zich in interviews nog ontvallen dat ze tijdens de Tour voor haar ploeggenote zou rijden. Een mogelijkheid, maar wat ons betreft geen zekerheid. Daarom schrijven we ze maar beter allebei op als mogelijke podiumkandidaat. Zien we op de flanken van de Vogezen-kolossen wel wie van de twee er het beste voorstaat.

Wat kan Uttrup Ludwig in haar Deense kampioenstrui? – foto: Cor Vos © 2022

Bij Canyon-SRAM wordt ook met twee rensters op een goed eindklassement gemikt. De Poolse Katarzyna Niewiadoma mikt op een podiumplaats, zo stelt ze in het perspraatje van haar ploeg. Gezien de concurrentie wordt dat geen eenvoudige opgave, maar onmogelijk is het zeker niet. Ze zal zich vol overgave op deze taak storten, wat sowieso goed zal zijn voor de spektakelwaarde van de wedstrijd.

Meervoudig Europees kampioene strandrace Pauliena Rooijakkers mag met haar klimkwaliteiten eveneens ambities koesteren. Met name de laatste twee dagen moeten de Nederlandse goed liggen. Dat zal niet meteen voldoende zijn voor eindwinst, maar top-tien is goed mogelijk. Zelfs van een plaats bij de eerste vijf mag ze wat ons betreft dromen. Wat voor haar ook een geweldig doel zou kunnen zijn, is de bergtrui.

Tijdens de mokerzware vierde etappe van de Giro d’Italia Donne verzekerde Mavi García zich van het podium. In de grote bergetappes moest ze toch nog heel wat terrein (en de tweede plaats) prijsgeven, maar ze kon niet minder tevreden zijn met het podium. Voor een nieuwe derde plek zou de Spaanse van UAE Team ADQ blind tekenen. Realistischer lijkt een plek bij de eerste vijf.