Tour 2022: Voorbeschouwing etappe 12 bergrit naar Alpe d’Huez

Artikel van Wielerflits:Tim Kranendonk

Col du Galibier, Col de la Croix de Fer, Alpe d’Huez. Drie beklimmingen van de buitencategorie, drie beklimmingen met een klassieke status. Ja, de twaalfde etappe kan met recht de koninginnenrit van de Tour de France 2022 genoemd worden. Krijgen we opnieuw zo’n spektakel als woensdag? WielerFlits blikt vooruit!

De rit begint in Briançon, niet ver van waar ze een dag eerder zijn gefinisht (Col du Granon). Het is alweer de 35ste keer dat de Tour een tussenstop maakt in Briançon, dat op 1.330 meter boven zeeniveau de hoogstgelegen stad van Europa is. Wielergroten als Gino Bartali, Louison Bobet, Fausto Coppi, Federico Bahamontes en Eddy Merckx hebben bergetappes op hun naam staan die in deze plaats finishen.

De laatste keer dat de Tour op bezoek kwam, was in 2017 toen de achttiende etappe naar de top van Izoard hier van start ging. Warren Barguil bleek die dag over wonderbenen te beschikken en soleerde in de bollentrui naar de ritzege. Een voordeel voor de renners is dat ze eerste tachtig kilometer van de dag niet uitvoerig hoeven te verkennen. Ze zijn namelijk identiek aan die van een dag eerder. Zij het dat ze vandaag in tegengestelde richting rijden.


Parcours

Vanuit Briançon is het vals plat in een bijna rechte lijn naar de ‘makkelijke’ zijde van Col du Galibier. We schrijven het tussen aanhalingstekens want met een lengte van 8,6 kilometer aan 6,8% gemiddeld, en met pieken tot 14,7%, is dit een niet te onderschatte kuitenbijter. Voorafgaand aan deze Tourcol zit nog de Col du Lautaret, die niet heel lastig is, maar wel ontzettend lang (26 km aan 3,1%). Vanuit startplaats Briançon is er geen meter vlak tot de top van Galibier.

Na de top volgt de afdaling via skistation Valloire en de Col du Télégraphe naar Saint-Michel-de-Maurienne. Na het passeren van de rivier de Arc, een zijrivier van de veel grotere Isère, gaat het linksaf in de richting van Saint-Jean-de-Maurienne, waar Lars Boom in 2011 de vlakke proloog van het Critérium du Dauphiné won.

Saint-Jean-de-Maurienne is bij wielrenners vooral bekend als startpunt van de Col de la Croix de Fer. Het is vooral de lengte (28,5 kilometer) en de onregelmatigheid wat de klim zwaar maakt. Het gemiddelde stijgingspercentage komt uit op 5% als gevolg van twee korte afdalingen. De steilste stroken pieken tot bijna 11%. De laatste keer dat deze Tourcol in het parcours zat was in 2018. Toen kwam er met Steven Kruijswijk een Nederlander als eerste over de top.

Kruijswijk sprong die dag mee met de vroege vlucht om op de Croix de Fer aan een lange solo te beginnen. De finale van die bewuste 19 juli 2018 is nagenoeg identiek aan die van vandaag. Na een lange afdaling langs het Lac du Verney en een stuk door de vallei, gaat de route verder naar Bourg d’Oisans.

Daarna wachten de fameuze 21 haarspeldbochten van Alpe d’Huez (13,8 km aan 8,1%), waar de Tour voor de 31ste keer finisht. De Nederlandse wielerfan bewaart met acht zeges goede herinneringen aan de Alpenreus. Maar voor de laatste overwinning op De Nederlandse Berg moeten we terug naar 1989 (Gert-Jan Theunisse), al kwam Kruijswijk vier jaar geleden aardig dichtbij.

Zijn lange solo strandde op drie kilometer van het einde, toen hij werd bijgehaald door de groep der favorieten met onder andere Tom Dumoulin. In de sprint om de ritzege werd de Limburger verslagen door Geraint Thomas, die dat jaar de Tour ook zou winnen.

Officieuze start: 13.05 uur
Officiële start: 13.20 uur
Finish: tussen 17.50 en 18.30 uur
Afstand: 165,1 kilometer

Tijdschema belangrijke passages:
Tussensprint Le Monêtier-les-Bains: tussen 13.35 en 13.45 uur
Passage Col du Galibier: tussen 14.20 en 14.30 uur
Passage Col de la Croix de Fer: tussen 16.30 en 16.55 uur


Favorieten

“Je bent zo goed als je laatste wedstrijd”, luidt een welbekend wielercliché. Als dat inderdaad het geval is, kunnen we maar één topfavoriet aanwijzen voor de twaalfde etappe naar Alpe d’Huez: Jonas Vingegaard. De 25-jarige Deen zette op de Col du Granon de Tour op zijn kop. Na sloopwerk van Jumbo-Visma op de Col du Galibier – donderdag weer op de route, maar dan beklommen vanaf de andere kant – reed hij topfavoriet Tadej Pogačar op de slotklim volledig weg. In minder dan twaalf kilometer pakte Vingegaard bijna drie minuten op de Sloveen.

Nu hij het geel om zijn schouders heeft, hoeft Vingegaard in principe alleen nog maar te verdedigen. Wanneer het een strijd tussen de favorieten wordt, zal hij de zege op de Alpe echter maar wat graag willen pakken. Zijn grootste concurrent in dat geval? Laten we toch maar Pogačar zeggen. De tweevoudig Tourwinnaar kreeg op de Granon een flinke tik, maar zal zich nog niet gewonnen geven. Sterker nog, hij heeft al aangekondigd dat hij donderdag de aanval zal kiezen. En gezien zijn strijdvaardige karakter zou het niet verbazen als hij daar niet mee wacht tot de laatste klim.

Pogačar en Vingegaard op de Galibier – foto: Cor Vos

Wanneer het opnieuw vroeg koers is, zou dat de kans op een klassementsrenner als etappewinnaar vergroten. Romain Bardet lijkt in dat scenario de volgende in de rij. De Fransman kwam naar de Ronde van Frankrijk met het doel een rit te winnen, maar staat momenteel doodleuk tweede. Na een degelijke achtste plaats op La Super Planche des Belles Filles, eindigde hij in de Alpenrit van woensdag als derde. Op quatorze juillet zal extra gemotiveerd zijn om nog een stukje beter te doen.

Bardet ging al vroeg in de aanval op de Col du Granon, maar hij was niet degene die het bal opende. Dat deed Nairo Quintana. De kleine klimmer van Arkéa-Samsic kwam goed door de eerste week, totdat hij op La Super Planche des Belles Filles teleurstelde. Vijftiende, voor zo’n klassering komt de Colombiaan niet. Woensdag liet hij zien veel meer in zijn mars te hebben.

Nadat hij op de eerste flanken bij de andere favorieten vandaan fladderde, wist enkel Vingegaard hem nog te achterhalen. Een sterke prestatie. Bovendien heeft Quintana goede herinnering aan Alpe d’Huez. In 2015 reed hij er een minuut en twintig seconden weg bij Chris Froome. Kan hij de huidige geletruidrager ook kraken?

Quintana was op de Granon ’the best of the rest’ – foto: Cor Vos

Jumbo-Visma was duidelijk de sterkste ploeg in de elfde etappe van woensdag, maar qua uitslag presteerde ook INEOS Grenadiers goed in de breedte. De Britse ploeg heeft nog twee man vooraan in het klassement: Adam Yates en Geraint Thomas. Van dat duo maakte Thomas de beste indruk. De Tourwinnaar van 2018 staat momenteel vierde en zal azen op het podium, nu Pogačar tekenen van zwakte vertoont. Met een ritzege op Alpe d’Huez zou hij goede zaken doen. Hij weet alvast hoe het is om als eerste aan te komen in het skioord: vier jaar geleden versloeg hij Tom Dumoulin, Romain Bardet, Chris Froome en Mikel Landa er in een sprint met vijf.

Yates had het woensdag vooral op de Col du Galibier moeilijk, maar kwam op de Col du Granon weer een stuk beter voor de dag. Uiteindelijk werd hij zesde. Dat was één plekje achter David Gaudu, die al helemaal een opvallende metamorfose onderging. Aan de voet van de slotklim loste de Fransman al snel, maar richting de top zat hij opeens weer bij de eersten. Op de nationale feestdag zal hij daar ook voor gaan.

Bardet en Thomas – foto: Cor Vos

Groupama-FDJ kan ook op een andere manier zegevieren, namelijk via de vlucht. We hebben woensdag gezien dat Michael Storer en Valentin Madouas trouw aan de zijde van Gaudu blijven, maar Thibaut Pinot zal zijn eigen kans gaan. Hoewel de Franse publiekslieveling voor de Tour liet doorschijnen dat hij een doel had gemaakt van de bergtrui, heeft hij voorlopig nog niet al te veel punten gepakt. De nummer twee van de rit naar Châtel zou donderdag evenwel een flinke slag kunnen slaan. En waarom dan niet dan ook niet meteen een grootse zege op Alpe d’Huez meenemen? Net als Thomas wist hij daar trouwens al eens te winnen. In 2015 rondde hij er een solo én een moeilijke periode af. Vintage Pinot.

Pinot zal niet de enige zijn die het via de vlucht van de dag gaat proberen. Pogačar mag dan misschien wel roet in het eten willen gooien met een vroege aanval, maar als deze mislukt, zal de koers weer meer op slot komen. En Jumbo-Visma zal dan niet noodzakelijk gaan rijden voor de ritzege, tenzij ze nogmaals hun suprematie willen tonen en Pogačar definief willen kraken. De andere favorieten zullen na het machtsvertoon van Vingegaard op de Granon ook niet direct hun hele ploeg oproken.

Pinot kraait victorie in 2015 – foto: Cor Vos

Iemand die ongetwijfeld weer op avontuur gaat, is bolletjestruidrager Simon Geschke. Voor hem is de rit naar Alpe d’Huez cruciaal. Met drie beklimmingen van de buitencategorie zijn er immers tal van punten te pakken voor het bergklassement. Zijn naaste belager is momenteel Pierre Latour, die er ongetwijfeld ook weer voor zal gaan. Verder is het uitkijken naar Warren Barguil, nog een man die woensdag meezat. Op de Col du Granon hield hij zelfs als langste stand van de omvangrijke kopgroep. Zullen deze renners donderdag genoeg hersteld zijn van hun inspanningen?

Bob Jungels zal dat inmiddels wel weer zijn. De Luxemburger won de negende rit, net voor de rustdag. Donderdag zijn de beklimmingen een stuk langer en steiler dan die dag, maar ook dit moet een Jungels in goede vorm aankunnen. En in goede vorm is hij. Net als Louis Meintjes, leek het. Op La Super Planche des Belles Filles zat hij goed mee, totdat hij in de laatste kilometer materiaalpech kreeg en te voet verder moest. In de Alpenrit van woensdag kwam hij echter niet in het stuk voor. Daardoor staat hij nu wel dermate ver in het klassement, dat hij de ruimte zal krijgen om mee te glippen in de vlucht.


Favorieten volgens WielerFlits

Favorieten volgens WielerFlits:

Tour 2022: Deelnemerslijst


Weer en TV

De renners krijgen in de tweede Tourweek te maken met tropische temperaturen, zo meldt Weeronline. Ook donderdag is het zomers heet. Bij de start in Briançon schijnt de zon volop. Het blijft droog en het is al vrij snel tegen de 30 graden. Er zullen af en toe wat wolkenvelden verschijnen, maar verder blijft het droog, en vooral erg warm. In La Bourg d’Oisans, aan de voet van de Alpe d’Huez, wordt het maar liefst 35 graden. Op bergtoppen is het een stuk aangenamer met waarden tussen 15 en 20 graden.

De elfde etappe is vanaf 12.45 uur live te zien via de Eurosport Player. Sporza schakelt vijf minuten later in (aanvankelijk op Eén, later op Canvas), om 12.55 uur volgt Eurosport 1 en vijf minuten daar weer na is ook de NOS erbij. Op alle zenders zie je dus van start tot finish koers. Ben je niet in de gelegenheid om naar de tv te kijken, dan hoef je in het liveblog van WielerFlits niets te missen van deze Alpenrit!




Lees verder op Wielerflits.nl

Deel dit nieuws :