Rapportcijfers 2022: Trek-Segafredo – Mads Pedersen mist de kers op de taart

Artikel van Wielerflits:Youri IJnsen

Nu het wielerseizoen 2022 erop zit, kunnen we de balans opmaken. In de rubriek Rapportcijfers legt WielerFlits alle achttien WorldTour-teams en vier ProTeams langs de meetlat, van het laagste geklasseerde team op de UCI Ranking naar het hoogste. De community mag daar vervolgens een cijfer aan geven. Vandaag is de nummer twaalf van de Team Ranking aan de beurt en dan komen we uit bij Trek-Segafredo.

Doelen 2022

Trek-Segafredo is sinds de komst van Fabian Cancellara zo’n tien jaar geleden altijd een speler geweest in de voorjaarsklassiekers. Na winst in Milaan-San Remo 2021 lag ook daar dit jaar de nadruk op. Vooral Mads Pedersen en Jasper Stuyven moesten daar voor het mooie weer zorgen. Omdat een topsprinter en een goede klassementsrenner de ploeg ontbeert, zette de Amerikaanse formatie vooral in op ritzeges in de grote rondes. Giulio Ciccone was de enige die klassementsambities nastreef, dat moest gebeuren in de Giro d’Italia. Juan Pedro López zou dan zijn kans mogen gaan in de Ronde van Spanje.


Klassiekers

Met een sterk blok wilde Trek-Segafredo jagen op winst in de voorjaarsklassiekers. De resultaten waren ook niet slecht te noemen, maar toch moeten we streng zijn. Niet één keer haalde een renner van het team het podium in de monumenten of de grotere klassiekers. Jasper Stuyven was er in Gent-Wevelgem het dichtst bij met een vierde plek. Dat is toch te mager voor een ploeg van de statuur van Trek-Segafredo. Mads Pedersen had al in de winter aangekondigd om alles op Parijs-Roubaix te zetten. Zijn opbouw zag er veelbelovend uit, maar in de Helleklassieker moest hij al voor de finale met pech opgeven. In de breedte was de ploeg wel sterk: vijf verschillende renners eindigden in de top-7.

Goed in de breedte, maar de kers op de taart voor Mollema en co ontbrak – foto: Cor Vos

Belangrijkste resultaten
flag-be Gent-Wevelgem – 4e (Jasper Stuyven)
flag-nl Amstel Gold Race – 5e (Alexander Kamp)
flag-it Milaan-San Remo – 6e (Mads Pedersen)
flag-fr Parijs-Roubaix – 7e (Jasper Stuyven)
flag-it Ronde van Lombardije – 7e (Bauke Mollema)
flag-it Strade Bianche – 7e (Quinn Simmons)
flag-be Ronde van Vlaanderen – 8e (Mads Pedersen)
flag-be Omloop Het Nieuwsblad – 10e (Jasper Stuyven)


Grote rondes

Giulio Ciccone probeert al een paar jaar zijn kwaliteiten als ronderenner te tonen. In 2021 was hij twee keer hard op weg, maar strooide een valpartij roet in het eten. In de Giro d’Italia van dit jaar zag hij achter Jai Hindley en Richard Carapaz kansen, maar in de eerste echte bergrit kende de Italiaan een offday. Een goed klassement kon hij vervolgens vergeten. Dat hij we in orde was, bewees hij op de voorlaatste zondag in de bergrit naar Cogne. Die wist hij op indrukwekkende manier vanuit de vlucht te winnen. Een fijne opsteker voor Trek-Segafredo, want een rit eerder verloor Juan Pedro López na tien dagen de roze trui. De kleine Spanjaard hield vol en werd uiteindelijk tiende in het eindklassement. Wel nam hij de witte trui mee. Ook Bauke Mollema was – net als Ciccone en López – een paar keer dichtbij een ritzege.

In de Tour de France had de Amerikaanse formatie het echter een stuk lastiger. Mads Pedersen mengde zich in Denemarken tijdens de eerste massasprint, waarin hij derde werd. Een verdere top 5-notering liet vervolgens elf dagen op zich wachten. Toen was het wel meteen raak. Pedersen was meegesprongen in een vroege vlucht met aankomst in Saint-Étienne. Dat klusje klaarde hij met gemak. Twee dagen later werd Pedersen in Carcassonne ook nog een keer derde, achter Jasper Philipsen en Wout van Aert. Op de Champs-Élysées besloot Jasper Stuyven La Grande Boucle vervolgens met een vierde plaats in de slotrit.