David van der Poel verloor plezier, maar vindt diagnose voor rugprobleem

Artikel van Wielerflits:Youri IJnsen

Interview

David van der Poel maakte onlangs zijn WorldTour-debuut en hervat zondag zijn seizoen in Schaal Sels. De 30-jarige Nederlander van Alpecin-Fenix kampte bijna anderhalf jaar lang met rugproblemen, die na diverse onderzoeken niet werden herleid. Een second opinion bij dezelfde arts die Mathieu van der Poel het voorbije voorjaar van zijn rugblessure afhielp, bracht soelaas. “Hij zag de aard van de klachten wél op scans uit september 2020, die mijn toenmalige arts niet kon vinden; een tekort aan vocht in mijn ruggenwervel”, openbaart de crosser bij WielerFlits.

Van der Poel besloot na het NK Veldrijden in Rucphen zijn crosswinter te beëindigen, nadat hij al bijna anderhalf jaar met rugpijn kampte. Hij voert echter gebrek aan plezier en motivatie op de fiets aan als voornaamste reden waarom hij vroegtijdig de crossfiets in de schuur zette. Week in, week uit was hij dagelijks bezig met het zo goed mogelijk behandelen van zijn rug om ’s weekends überhaupt te kunnen veldrijden. “Frustrerend, omdat je met presteren bezig moet zijn. In plaats daarvan reed ik beperkt in de rondte.” Net dat zorgde er begin januari voor dat de veer knapte. Zo hoefde het niet langer voor hem.

Geen verwijten
Kort nadien besloot Van der Poel toch nog maar eens naar het ziekenhuis te tooien voor een onderzoek naar zijn rug. “Voor aanvang van het veldritseizoen in september 2020, kon ik de straat nog niet uitfietsen of ik had al te veel pijn in mijn rug. Er zijn daarna in het ziekenhuis scans gemaakt. De dokter die daar toen naar gekeken heeft, heeft daar niet echt iets opmerkelijks op gezien. Daarna is er verder geen onderzoek geweest, omdat we hem daarop vertrouwden. Maar omdat het doorheen die winter slechter werd en het afgelopen cross-seizoen nóg minder was, besloten we na het NK 2022 een andere specialist op te zoeken.”

Dat was Geert Mahieu, dezelfde arts die dit voorjaar ook de rugblessure van zijn broertje Mathieu verhielp. “Dokter Mahieu is een specialist op het gebied van de wervelkolom. Hij heeft naar dezelfde scans van september 2020 gekeken en die was kort en bondig: voor hem was het heel duidelijk wat de oorzaak van mijn rugprobleem was. Dat was natuurlijk even schrikken, omdat je er vanuit gaat dat die scan in eerste instantie al goed bekeken was. Frustrerend ook, omdat het al anderhalf jaar voor geen meter liep en een duidelijke oorzaak was daar ook niet voor. Ik dacht dat ik een zwakke rug had en het daarmee moest doen.”

De frustratie na het NK was duidelijk van Van der Poels gezicht af te lezen – foto: Cor Vos

Toch neemt de voormalig Nederlands kampioen veldrijden U23 zijn eerste behandeld arts niets kwalijk. “Nee, niet echt eigenlijk. Hij was ook geen rugspecialist, maar een algemene arts. Op dat moment ga je ervan uit dat die man weet wat hij zegt en dat hij de situatie goed bestudeerd heeft. Achteraf gezien is het natuurlijk heel spijtig dat die diagnose niet de juiste is geweest, dat er misschien iets over het hoofd is gezien. Maar dat ligt ook een beetje bij mezelf, omdat ik toen niet voor een second opinion ben gegaan. Het was alleen niet heel plotseling, ik heb altijd al een beetje een zwakke rug gehad. Maar het is uiteraard zonde.”

Lange rustperiode
Van der Poel werd in januari zes weken totale rust voorgeschreven, waarbij hij de eerste drie weken zelfs helemaal niets anders mocht dan liggen. “Medisch gezien had dat eigenlijk al in september 2020 moeten gebeuren. Of ik daardoor in de tussentijd zaken heb verergerd aan mijn rug? Ja, want die rug had rust nodig. In plaats daarvan heb ik anderhalf jaar lang die rug overbelast en die geen kans gegeven om te herstellen. Eigenlijk heb ik het alleen maar erger en erger gemaakt. Er werd bij een nieuwe scan in januari bovendien een klein barstje in een ruggenwervelschijf ontdekt. Dat klonk heftig, omdat het een gevolg was van overbelasting.”

Zorgwekkend en problematisch vond dokter Mahieu dat niet. “Hij ziet natuurlijk vijftig wervelkolommen per dag. Hij verzekerde wel dat mijn rug me geen beperking als topsporter zou mogen opleveren. Dokter Mahieu had al veel ergere gevallen gezien, die nu nog altijd als topsporter actief zijn op het hoogste niveau. Natuurlijk was ik daardoor opgelucht. Het was niet leuk, zeker het laatste half jaar voor het NK veldrijden niet. Langs alle kanten waren we met de ploeg en onze entourage opzoek naar een oplossing: schema’s qua training omgegooid, nog consequenter oefeningen doen, vaker masseren, alles is geprobeerd.”

Voor iedereen binnen Alpecin-Deceuninck en met name Van der Poel zelf, was het frustrerend om geen beterschap te zien. “Daarom waren we juist blij dat die oorzaak er nu wel was en dat het niet overgegaan is in een mentaal probleem. Want dat kan natuurlijk ook. Ik heb mezelf de vraag weleens gesteld: ‘Ligt dit nu alleen maar aan mij?’. Als niemand iets vindt en er is geen oorzaak voor die rugpijn, dan begin je aan jezelf te twijfelen. Of het niet in je hoofd zit, kan ik niet meer genoeg afzien? Dat soort dingen spoken dan door je gedachten. Dus ja, die opluchting was er zeker. Vooral omdat er ook een oplossing was.”

Van der Poel in actie tijdens de eerste rit in Polen – foto: Cor Vos

Terugkeer in competitie
Nu zes maanden verder ondervindt Van der Poel geen last meer van zijn rug in het dagelijks leven. “Er was constant die zeurende pijn; behalve als ik lag te slapen”, lacht hij. “Medisch gezien was de pijn wegnemen in het dagelijks leven prioriteit. Toch het belangrijkste, want mijn rug moet nog veertig, vijftig jaar meegaan”, aldus David. Maar zie nu: al een aantal maanden traint hij op de weg zonder een enkele klacht. Ook tijdens hoogtestages hield zijn rug zich goed staande. Tijdens de Tour liet Alpecin-Deceuninck aan WielerFlits weten dat de rugproblemen ‘zo goed als verleden tijd zijn’. Zijn rentree werd zelfs naar voren gehaald.

Het was de bedoeling dat Van der Poel – die vorige maand wel meedeed aan een aantal Belgische kermiskoersen en Na-Tour-criteriums – zou herbeginnen in de Arctic Race of Norway van vorige week. Nu was dat de Ronde van Polen, meteen zijn vuurdoop op WorldTour-niveau. Aanvankelijk zou hij overigens hervatten in de Heistse Pijl op 4 juni, maar toen zat een stekend gevoel en pijn in zijn bovenbeen hem dwars. Na bloedonderzoek bleek hij toen extreem veel spierafbraak te hebben, waardoor hij opnieuw eventjes niet mocht fietsen. Nadat die waarden weer genormaliseerd waren, pakte hij de training weer op.

“Samen met onze ploegarts Peter Lagrou heb ik na de behandeling van dokter Mahieu samengezeten om te vermijden dat mijn rugpijn zo erg zou terugkeren”, vertelt Van der Poel. “Dokter Lagrou was ervan overtuigd dat mijn bilspieren niet meer werden aangestuurd en dat mijn rugspieren die last overnamen. Daardoor kreeg ik telkens opnieuw rugklachten. Samen met de fysiotherapeuten van de ploeg zijn we twee tot drie keer per week gericht de specifieke bilspieren gaan trainen, om ze terug te laten functioneren, wat mijn rug voor een groot deel zou moeten ontlasten. De pijn in het dagelijks leven is zo goed als weg. Enkel na een zware koers of training voel ik nog reactie, maar dat verdwijnt snel. Niets abnormaals.”

Van der Poel miste de Arctic Race of Norway vanwege ziekte en knoopt nu aan met Schaal Sels. Hoe zijn programma er daarna uitziet, is nog niet bekend. Eerst wil de ploeg afwachten hoe Van der Poel op zijn eerste wedstrijden reageert, omdat hij lang buitenspel stond. Het staat al wel vast dat hij tot in oktober op de weg actief blijft.

David van der Poel kan weer vooruit kijken – foto: Cor Vos



Lees verder op Wielerflits.nl

Deel dit nieuws :